Ik speel regelmatig Memory met onze jongste zoon. ALTIJD wint hij van mij. Zijn kleine jongensbrein is blijkbaar veel meer gefocust dan dat chaotische moederbrein van mij! Tot die ene keer…

Ik had een nieuwe bezigheid ontdekt: mijn moeder had mijn oude weefraampje van vroeger meegenomen met een paar bollen wol en ik had een poosje zitten weven..niks bijzonders en het weefwerkje begon al behoorlijk scheef te trekken, máár…ik was lekker bezig. Even een momentje voor mezelf, even weinig aan mijn hoofd. Gewoon rustig: onder de draad, over de draad, onder de draad, over de draad, knoopje leggen, nieuw kleurtje kiezen en weer verder…. Bijna een meditatie!

” Mama, zullen we een spelletje doen?” vroeg mijn jongste. Daar gingen we; Memory. Ik zou wel weer een paar potjes zwaar ingemaakt worden door die kleine man. Maar zo liep het niet. IK WON!  Hoe kon dat?!!

Door het weven was ik totaal gefocust en ik had rust in mijn hoofd. Ik voelde het ook. Ineens was het vrij eenvoudig om de kaartjes te onthouden. Het weven had eventjes wat veranderd in mijn brein. Met mijn handen bezig zijn had me rust gegeven. En focus. Want die focus moet er tenslotte ook zijn als je zit te weven.

Bezig zijn met je handen, creëert ruimte en rust in je hoofd. Dát vervolgens vergroot je geluksgevoel.

Het is bijna meivakantie, dus een goed moment om je nieuwe hobby uit te proberen. Pak je verf en kwasten, je bolletjes wol, je naaimachine, je hompje klei, je hamer en spijkers, je naaimachine, je krijtjes of kraaltjes, …het maakt niet uit wát je doet..maar DOE iets. Creëer. Geef jezelf een moment voor JOU, even wat anders. Rust voor je hoofd. Het zal je goed doen. Ik ben benieuwd!

En oja,…het gaat er niet om HOE het eruit komt te zien! Het mag  scheef trekken, instorten, aanbranden, binnenstebuiten zitten en mislukken! Het gaat erom dat je bezig bent…..Met je hánden en daardoor niet met je hoofd. Lekker hoor!

Have fun!

Sanne